Ayah aku.
Ibu aku.
Dua-dua,
kalau hilang.
Itu yg paling aku tak sanggup.
Ayah aku.
Ibu aku.
Manjakan aku.
Bukan dibelai-belai,
bukan diusap-usap.
Tapi,
ditangan-tangan.
Dikaki-kakikan.
Dulu,
aku marah.
Kenapa begitu dilayankan?
Hari ini.
Aku jadi orang.
Itu jawapannya.
Ayah aku.
Ibu aku.
Sampai nanti,
engkau tiada lagi,
Aku ada.
Sebagai ganti diri.
Ayah aku.
Ibu aku.
Semoga apa yang mendoakan engkau.
Tuhan itu perkenankan.
Insya'Allah.
No comments:
Post a Comment